Trwa ładowanie proszę czekać ...

Kot europejski krótkowłosy

4 listopada 2016

   Przedstawia się, że są różne zdania na temat pochodzenia owej rasy. Co za tym idzie jedni uważają, że była znana na północy Europy już w czwartym wieku naszej ery. Natomiast inni uważają, że koty europejskie pojawiły się zdecydowanie wcześniej, bo za panowania owego imperium Rzymskiego, kiedy to opisywane osobniki wędrowały wraz z żołnierzami podbijającymi jednocześnie kolejne tereny. Co za tym idzie nie ma oficjalnego potwierdzenia skąd tak naprawdę wzięła się przedstawiana rasa. Co ciekawe ,,kot europejski” to bez wątpienia rasa naturalna, w której jednocześnie owy wygląd oraz powstanie nie ingerowali Ci hodowcy. Ukazuje się, że koty europejskie to wręcz lustrzane odbicie doskonale znanym nam „dachowcom”. Jednak identycznie ubarwione futro, co najczęściej pręgowane w kolorach srebrzystych bądź ciemnym czy białym. Co za tym idzie wyróżnia się, aż pięćdziesiąt dziewięć różnego rodzaju ubarwień kotów europejskich,  w odmiennych konfiguracjach to jest jednolitej, jak i również dwukolorowej, marmurkowej czy pręgowanej bądź szylkretowej.

   Zatem budową ciała jednak nie specjalnie się wyróżnia. Wskazuje się również, że jest ona zaliczana do kotów średnich bądź dużych, a ich maksymalna waga powinna zatem oscylować przeszło około czterech kilogramów. Przedstawia się również, że oczy u Europejczyków są zielone bądź granatowe, ale jednocześnie spotykano już nawet odcienie pomarańczowe bądź nawet brązowe. Co za tym idzie dzięki puszystemu futrze, krótkim nogom oraz owalnej głowie koty europejskie mogą również wydawać się dość krępawe, ale jednocześnie to znaczy jedynie, że wyróżniają się dość mocną sylwetką. Przedstawia się również, że ze względu na wygląd nie tylko przedstawiany „dachowiec”, ale również kot brytyjski krótkowłosy bądź amerykański krótkowłosy są nazywane poszczególnymi kuzynami tej rasy. Koty europejskie nie są jednak skomplikowanymi zwierzętami, jeżeli jednak chodzi o pielęgnację. C za tym idzie jedyną systematyczną czynnością powinno być jednak wyczesywanie martwego podszerstka niespełna raz na tydzień. Ukazuje się również, że owa rasa ta jest odporna na liczne choroby genetyczne oraz przy odpowiedniej diecie czy pielęgnacji i obowiązkowych szczepieniach powinna również uniknąć poważniejszych schorzeń.